Van tevoren was ik echt bang, maar mijn ayahuascareis werd een intens liefdevolle ervaring. Een duidelijke stem in mijn hoofd zei: er gaat niets gebeuren dat jij niet wil en ik wil je alleen liefde laten ervaren. Leven is heilig, je lichaam is heilig. Je lichaam is veilig hier op de matras. Ik reisde terug naar de eenzaamheid van mijn geboorte, naar de couveuse. Angst leek me over te nemen. Ik stak mijn hand op. Jantine kwam naast me zitten en ik hield haar hand geloof ik heel stevig vast, zo bang was ik. Toen durfde ik te gaan en de pijn te voelen. Ik voelde een diep verdriet, maar de pijn was helemaal niet ondraaglijk. Moeder Aarde praatte tegen me en liet me zien hoe alles verbonden is en dat we allemaal verbonden zijn. Dat ze mijn Moeder is en ook mijn moeders Moeder en dat we nooit verlaten zijn. Ik voelde hoe mijn lichaam zich vulde met kracht, ik voelde dat angst nergens voor nodig is. In de eerste ronde ervoer ik allemaal psychedelische effecten, kleuren, vormen en patronen die dansten op de muziek. Het leek allemaal uit een fontein in mijn hoofd te komen die was open gedraaid.“Laat die effecten in de tweede ronde alsjeblieft weg,” zei ik tegen mezelf. “Zoals je wil,” hoorde ik. En de effecten waren weg. Ik had de hele tweede ronde een intens en verhelderend gesprek met mezelf in het donker en soms zag ik wit licht. Er is veel veranderd in mijn manier van denken en daardoor voel ik me zekerder. Ik heb meer energie en ik weet het verschil tussen mijn verantwoordelijkheid en die van anderen. Ik ben acuut gestopt met het bingewatchen van TV-series, ik had het niet meer nodig. Mijn hoofd is helder, de mist is opgetrokken. De reis is al 3 maanden geleden, maar ik voel het nog steeds. Ik ben heel dankbaar dat ik de reis bij de Zilverboom op zo’n prettige manier kon maken. Ook dat het overdag kon vond ik fijn, ‘s nachts had ik het niet aan gedurfd.

Comments are closed.