“Al een hele tijd liep ik rond met de gedachte om een Ayahuasca te gaan proberen. Dit omdat ik struggelde met het herstellen van een burn-out en een hoop oud en onverwerkt verdriet. Waar andere therapieën , trainingen en cursussen maar tot op een bepaald niveau mij hebben kunnen helpen, heeft Ayahuasca mij door de shit gesleurd en heb ik eindelijk rust kunnen vinden.
Als eerste heb ik een avondceremonie geboekt, man wat was ik zenuwachtig. Heb ik wel de juiste keuze gemaakt? Wat als de beerput wordt opengetrokken..? De dag was dan eindelijk aangebroken. Op het moment van ontvangst waren eigenlijk de zenuwen meteen verdwenen. Wat een warm ontvangst van Anna en Pat. Zulke lieve mensen. Ook waren er al een aantal deelnemers , en het voelde gelijk goed.
Na een voorstelrondje waar iedereen nog een beetje de kat uit de boom keek, gingen we ons omkleden voor de ceremonie. Er heerste een gezonde spanning bij iedereen. Toevallig was het voor iedereen uit de groep de eerste ervaring met Ayahuasca.
Na de opening van de ceremonie kregen we onze eerste schenking. Spannend! Ik had er zoveel over gelezen, docu’s gekeken enverhalen gehoord dat ik vanalles verwachtte. Dit werd meteen ook mijn eerste les. Laat je verwachtingen los en geef je er aan over. Dit bleek voor mij een lastige opgave. Tot het moment dat ik me besefte dat ik geen andere keuze had dan me over te geven aan de liefde van moeder Ayahuasca. Een intense reis volgde. Ik heb zoveel onvoorwaardelijke liefde ervaren, onbeschrijfelijk. Een eenheidsgevoel met alles wat leeft, de hele natuur. Ik werd de hele tijd geslingerd tussen de kalmte en het vertrouwen van het universum, naar mijn dagelijkse leven waar ik inzichten kreeg. Van kleine praktische zaken tot gecompliceerde relaties waar ik mee te maken had. Ook de dood van mijn vader was een onderwerp. Ik heb als het ware in zijn schoenen gestaan waardoor ik zijn suïcide beter kon begrijpen. Dit was het meest donkere en heftige stuk in mijn reis. Gelukkig was dit omringd door liefde en vertrouwen. Het is lastig om onder woorden te brengen wat je ervaart tijdens een reis, het is zo intens en bijzonder.
De volgende ochtend hebben we de sharing gehad, dit was echt heel fijn. Je bent de hele tijd in je eigen reis, waardoor het enorm verhelderend kan zijn om jouw ervaring uit te spreken en ook die van anderen te horen. De week erna bleven de inzichten binnen druppelen. Ik heb me lang niet zo vrolijk en kalm gevoeld. Ik wist meteen, ik ben nog niet klaar, ik wil nog een keer. Diezelfde week heb ik een weekendceremonie geboekt voor 2 maanden later.
Deze heb ik inmiddels erop zitten, wat een ervaring. In een weekend zoek je echt de verdieping op. Mijn 2 reizen waren ook beyond mijn eerste ervaring. Omdat ik wist wat er zou komen, kon ik mij vanaf het eerste moment volledig overgeven, wat direct invloed had op mijn reis. Ik ben uit mijn lichaam getreden en heb echt die intense rust ervaren. Geen angst, vrijheid, vertrouwen alles. Er was geen lichaam meer, alleen een ziel. Dit heeft mij de eerste avond klaar gestoomd voor de 2e avond. Na een langzame start, sloeg de bom in. Ik zakte naar het aller diepste van mijzelf. De kern van mijn probleem, het intense verdriet wat ik al 15 jaar ontken en van me weg houd. Waar ik simpelweg niet meer bij kon, en jaren aan mij knaagde en mij van binnen verscheurde. Deze reis heb ik de hele reis dit intense verdriet ervaren, zo erg dat ik de tweede schenking niet meer wilde doen. Gelukkig heeft lieve Pat mij begeleid tijdens mijn reis. En ook de waanzinnig diepgaande live muziek van Jeroen werkte kalmerend en was precies wat ik nodig had op dat moment. De volgende dag tijdens de sharing voelde ik mij nog steeds down. Eigenlijk de dagen erna toen ik thuis was ook. Ik maakte mij een beetje zorgen, dit kende ik niet van de vorige ceremonies. Tot na een week ongeveer, ervaarde ik ruimte in mijzelf. Ik heb daadwerkelijk iets los kunnen laten. Door het meest pijnlijke moment in mijn leven her te beleven en te doorvoelen (hoe heftig ook) heb ik het kunnen accepteren en los laten. Accepteren dat het een deel is van mij. Ik heb voor mijn innerlijke kind gezorgd, ik heb haar gehoord en getroost. Verdriet mag er zijn , zo lang je er maar open voor staat en het niet ontkent.
Ik voel mij nu krachtiger dan ooit. Mijn zelfliefde, zelfvertrouwen en vertrouwen in het universum is enorm gegroeid. Ik voel me herboren, een Esmee 2.0. Ik had nooit maar dan ook nooit kunnen hopen dat het mij dit zou brengen. Ik ben enorm dankbaar voor moeder ayahuasca en hoe zij me heeft geholpen. Ik ben de Zilverboom ook onwijs dankbaar. In het bijzonder Anna, Pat en Jeroen. Zij hebben deel uitgemaakt van deze onvergetelijke ervaring en de enorme vooruitgang in mijn leven. Dat zal ik nooit vergeten. Bedankt !! “

Comments are closed.