Ik heb aan 2 ceremonies deelgenomen, bij deze mijn ervaringen:

Voor mij was de eerste ceremonie prachtig, na de eerste schenking heeeel veel beelden gehad! Ik lag wel veel te trillen, maar heb dat gewoon geaccepteerd en laten gebeuren, ik voelde me er rustig bij. Het eerste beeld wat ik had, deed me herinneren aan een nachtmerrie die ik als klein kind had, heel naar…ik heb dat beeld en gevoel langzaam steeds verder door laten komen, gaf tussendoor bijna over (maar nog net niet), en uiteindelijk kon het helemaal doorlopen en verwerkt worden, geweldig!
Ook ontdekt dat er niks van mijn ware ik verscholen was, het is er altijd geweest, echter zag ik dat nog niet eerder, maar nu wel!
Daarnaast heel mooie en geruststellende beelden gehad over mij en mijn vriend Sander.
Aan het eind van de ceremonie alsnog over moeten geven….er moest nogal wat druk van me af, die had veel te maken met mijn moeder maar ook in dagelijkse activiteiten dat ik mezelf dingen verplichtte te doen….en dat doe ik nu ook niet meer, ik heb mn les goed geleerd!

Mijn tweede ceremonie was er een voor gevorderden, met live muziek, wat heb ik daar van genoten! De muziek was fijn, en de stiltes tussendoor ook ❤
Ik heb geleerd hoe ik prikkels beter kan verwerken, en meer rust creëren in mijn hoofd, zo’n opluchting! Ook zag ik in hoe ik Sander die avond kon helpen (na de ceremonie), en nog een ander mooi beeld (of het gaat gebeuren, geen idee, laat staan wat het betekent; ik heb het beeld van mezelf op een grasveld, waar een hoop kleurrijke bloemen zijn en een zon schijnt al vaker gezien, maar nu was Sander erbij en strooide ik bloemetjes over hem heen).
Deze ceremonie niet hoeven overgeven, alleen wat trillen, extra naar de wc, het ineens heel erg warm krijgen (ik leek in vlam te staan! Niet in brand, maar in vlam), gapen en…..bij 1 bepaald geluid heb ik zo erg moeten lachen! Mijn ziel werd echt heel diep van binnen geraakt op heerlijke wijze, ik kon het lachen niet weerhouden, geweldig!
In de dagen na de ceremonie was ik iets energieker dan anders, alleen de krachten nog niet terug, en weer extra gevoelig voor prikkels. Fijn dat ik die nu beter kan verwerken! En ook fijn dat ik regelmatig de rust thuis op kon zoeken….tevens fijn kunnen napraten met Sander, die tegelijk met mij deelnam in de ceremonies.
Ook ben ik met regelmaat duizelig geweest, had dan het gevoel dat mn hersenen bewogen of zo, wat hielp was hoofd omlaag houden en evt handen ertegen plaatsen, en zo min mogelijk prikkels ontvangen (dit lukte niet altijd, dan kreeg ik hoofdpijn en als mn lijf nog wat sneller wat kwijt wilde een bloedneus)
Inmiddels ben ik niet zo hypergevoelig meer voor prikkels, en het is te merken dat er echt wat in mijn hoofd is veranderd in positieve zin, ik ben er echt super blij mee ❤

Ik zie al uit naar het paasweekend, dan doen Sander en ik met de paas-intensive mee!

Liefs Milou Arts

Comments are closed.